Post-punk kendi dünyasını kuruyor
Joy Division’ın Closer albümü, geniş boşluklar, Peter Hook’un melodik bası ve Ian Curtis’in giderek ağırlaşan sözleriyle post-punk’ın duygusal sınırını büyüttü. Curtis’in 18 Mayıs’taki ölümü grubun hikâyesini trajik biçimde bitirdi; kalan üyeler daha sonra New Order’ı kurarak bu mirası elektronik dans müziğine doğru taşıdı. Aynı yıl Talking Heads, Brian Eno’yla hazırladığı Remain in Lightta tekrarlanan gitar ve ritim katmanlarını stüdyoda yeniden düzenledi. Gitar müziği artık yalnız akor ve solo üzerinden değil, ritim, doku ve yapım fikri üzerinden de ilerliyordu.
Hard rock’ın dev albümleri
AC/DC, Bon Scott’ın ölümünün ardından Brian Johnson’la kaydettiği Back in Black ile yas duygusunu doğrudan ve güçlü bir rock albümüne dönüştürdü. Mutt Lange’in sıkı prodüksiyonu riffleri büyütürken grup kendi temel sesini kaybetmedi. Queen’in The Gamei ise “Another One Bites the Dust”ta funk basına, “Crazy Little Thing Called Love”da rockabilly sadeliğine açıldı. Bu iki albüm farklı yöntemlerle aynı şeyi gösterdi: 1980’de büyük rock grubu olmak, tek bir formülü sürekli tekrarlamak anlamına gelmiyordu.
Dans ritmi biçim değiştiriyor
Disco karşıtı tepki kulüp ritmini ortadan kaldırmadı. Diana Ross’un Nile Rodgers ve Bernard Edwards imzalı Diana albümü, Chic’in zarif funk anlayışını büyük pop şarkılarına taşıdı. Blondie’nin “Call Me”si rock gitarını Giorgio Moroder’in elektronik nabzıyla buluştururken “Rapture”, rap söyleyişini ana akım pop dinleyicisinin karşısına çıkardı. Dans pistinde orkestral disco azalıyor; daha ekonomik bas çizgileri, davul makineleri ve stüdyo efektleri öne çıkıyordu. Bu dönüşüm, birkaç yıl sonra dance-pop, electro ve house olarak büyüyecek alanın önemli hazırlıklarından biriydi.
Elektronik pop artık kenarda değil
Orchestral Manoeuvres in the Dark’ın ilk albümü ve “Enola Gay”, elektronik düzenlemelerin hem tarihsel bir konu taşıyabileceğini hem güçlü bir pop melodisine dönüşebileceğini gösterdi. Ultravox, Midge Ure’lü kadrosuyla Viennada synthesizer, keman ve Avrupa sineması duygusunu birleştirdi. Gary Numan’ın Telekonu ise yabancılaşma hissini soğuk görünen makinelerin içine yerleştirdi. Sentezleyici artık yalnız deneysel stüdyoların aracı değildi; Britanya listelerinde ve gençlik kültüründe belirgin bir ses, görüntü ve gelecek tasavvuru kuruyordu.
Siyah müzikte yeni anlatılar
Stevie Wonder’ın Hotter than Julyı funk, reggae ve soul’u politik hafızayla buluşturdu; “Happy Birthday”, Martin Luther King Jr. için ulusal tatil kampanyasının kültürel seslerinden biri oldu. Kurtis Blow’un “The Breaks”i rap’in tekrarlanan ritim ve kafiye gücünü geniş kitlelere taşıyan erken kilometre taşlarından biriydi. Funk grupları, bağımsız rap plakları ve New York DJ kültürü aynı dönemde birbirini besliyordu. Hip-hop henüz albüm endüstrisinin merkezinde değildi, fakat müziğin nasıl üretileceği ve hikâyenin kimin ağzından anlatılacağı konusunda kalıcı bir değişim başlamıştı.
Lennon’ın dönüşü ve büyük kayıp
John Lennon, beş yıllık kayıt arasının ardından Yoko Ono’yla hazırladığı Double Fantasy ile aile, yetişkinlik ve yeniden başlama üzerine şarkılar yayımladı. 8 Aralık gecesi New York’taki Dakota binasının önünde öldürülmesi, yalnız Beatles dinleyicilerini değil bütün müzik dünyasını sarstı. Radyolar eski Beatles ve Lennon kayıtlarına dönerken insanlar kamusal alanlarda bir araya geldi. 1980 bu nedenle iki farklı hafızayı taşır: yeni teknolojilerin ve yeni sahnelerin açtığı gelecek ile popüler müziğin en etkili kuşaklarından birine duyulan büyük vedanın aynı takvimde buluşması.
1980 kısa kültür haritası
Şarkılar boşlukta doğmadı. Sinema, televizyon, gazete manşetleri ve değişen dinleme alışkanlıkları aynı yılın ortak hafızasını kurdu.
Perdede kalanlar
- Ordinary People
- Raging Bull
- The Empire Strikes Back
Radyoda ve listelerde
- Call Me — Blondie
- Another One Bites the Dust — Queen
- Woman in Love — Barbra Streisand
- Upside Down — Diana Ross
- Don’t Stand So Close to Me — The Police
John Lennon’ın 8 Aralık’ta öldürülmesi dünyanın dört yanında manşetlere taşındı.
Oldies Radyo arşiv özeti • Başlık özgün olarak yeniden yazılmıştır.
AC/DC, Back in Black ile Bon Scott sonrası yoluna devam ederken rock basınının odağındaydı.
Oldies Radyo arşiv özeti • Başlık özgün olarak yeniden yazılmıştır.
1980 yılına giriş için 6 kayıt
Bu liste bir “en iyiler” sıralaması değil; yılın farklı sahnelerine açılan dengeli bir başlangıç rotasıdır.
Joy Division
Atmosphere
AC/DC
Back in Black
Diana Ross
Upside Down
Queen
Another One Bites the Dust
Stevie Wonder
Master Blaster (Jammin’)
John Lennon
(Just Like) Starting Over
- John Lennon resmî arşivi
- Rock & Roll Hall of Fame — Joy Division ve New Order
- AC/DC resmî arşivi — Back in Black
- Official Charts — tarihsel liste arşivi
- Billboard — liste arşivi
- Academy Awards — tören arşivi
- GRAMMY — ödül arşivi
Dosya yalnız yabancı resmî ve kurumsal kaynaklar karşılaştırılarak Oldies Radyo için Türkçe ve özgün biçimde hazırlanmıştır.