Massiel, Londra’daki 1968 Eurovision’unda La, la, la ile Cliff Richard’ı bir puan geçerek İspanya’nın ilk zaferini getirdi. Tekrarlı, doğrudan nakarat sınırlar arasında kolay benimsendi. Yarışma hikâyesi Serrat’ın önceki seçimiyle de kesişir; yine de Massiel’in yorumunu kendi gücüyle dinlemek gerekir. Bu kayıt, sonradan kurulmuş bir efsaneden önce gerçek bir dönem televizyon çıkışıdır.

Karina, İspanyol gençlik popunun parlak ve kolay benimsenen tarafını temsil eder. Las flechas del amor, on yılın sonunda bu kişiliği gösterir; televizyon görünürlüğü de plakları geniş bir eğlence ortamına taşır. Eurovision katılımı 1971’dedir ve 60’lar başarısı olarak sunulmuyor. 1969 single’ındaki açık vokal, hafif ritim ve uluslararası pop etkileriyle başlamak daha doğru.

AIE sanatçı tarihçesi, Las flechas del amor’u 1969 başında Los 40 Principales zirvesine yerleştirir.

Dúrcal’ın 60’lar kişiliği, daha sonra özdeşleşeceği Meksika repertuvarından önce müzikli filmler ve melodik popla kuruldu. Más bonita que ninguna, 1965 ekran ve şarkı kimliğine uygun bir giriş. RTVE arşivi geç 60’lar görünürlüğünü de koruyor. Erken kayıtları dinlemek, sonraki büyük başarının İspanyol eğlencesindeki genç yıldızı gölgelemesini önlüyor.

Los Bravos, İspanyol pop sahnesinde uluslararası bir kadro kurdu; baş vokalde Almanya doğumlu Mike Kennedy vardı. Black Is Black, 1966’da tanınabilir vokali ve ritmiyle büyük bir dış pazar çıkışı getirdi. Hikâyeleri, İspanyol grupları ülke dışındaki prodüksiyon ve tanıtıma bağlar. Ülkenin müzik kimliği, farklı kökenlerin ortak çalışmasıyla da kurulabilir.

Serrat, radyo ve Katalanca Nova Cançó üzerinden çıktı; gençlik filmi yıldızlarından farklı bir yazarlık yolu açtı. 1968 Eurovision’undaki Katalanca söyleme tartışması, dili kamusal hikâyesinin merkezine taşıdı. 1969 Antonio Machado projesi de popüler şarkıyı şiire bağladı. Cançó de matinada ve Cantares, Katalanca şarkıyla İspanyolca edebî yoruma açılan iki ilişkili kapı.