Nana Mouskouri’nin 1960’ları, yerel başarıdan uluslararası kariyere geçişin neredeyse ders kitabı gibidir. 1961’de kariyeri Almanya’da hız kazandı; “The White Rose of Athens” olarak bilinen şarkı Avrupa’da onunla özdeşleşti. 1963’te Lüksemburg adına Eurovision’da “À force de prier”i seslendirdi. Almanca ve Fransızca repertuvarlara geçmesi onu yalnız Yunan müziğinin değil Avrupa popunun da tanınan yüzlerinden biri yaptı.

Marinella’nın 1960’lardaki hikâyesi dönüşüm üzerine kuruludur. On yılın ilk yarısında Stelios Kazantzidis ile dönemin büyük bestecilerinin eserlerini seslendirdi; ortaklığın sona ermesinden sonra kendi sahne kişiliğini ve solo repertuvarını oluşturmaya başladı. 60’lar onun için yalnız repertuvar değişimi değil, daha modern ve görsel bir Yunan pop yıldızı modelinin doğuşuydu.

Tzeni Vanou’yu 60’ların diğer büyük kadın vokallerinden ayıran şey, sesindeki hafif puslu ve caz renkli tınıydı. 1964’te Mimis Plessas’ın bestelediği “Tora” ile Selanik Hafif Müzik Festivali’nde birincilik kazanması kariyerinin dönüm noktalarından biri oldu. Plessas, Theodorakis ve Giorgos Katsaros gibi bestecilerle çalışması onu dönemin sinema, festival ve şehirli pop kültürünün merkezine yerleştirdi.

Arleta, 1960’ların Yunan müziğinde “daha az söyleyerek daha çok anlatma” fikrinin en güzel örneklerinden biridir. Güzel Sanatlar öğrencisiyken müziğe yöneldi ve 1966’da yayımlanan ilk albümü “Arleta” ile Neo Kyma’nın karakteristik seslerinden biri oldu. “Mia Fora Thimamai”, “Tis Adeies Nyhtes” ve “To Petrino Hamogelo” gibi şarkılar büyük orkestra gösterişinden çok söz, melodi ve yorumun yakınlığına dayanıyordu. 1968’de kendi şarkılarını da yazmaya başladı.

1965’te Selanik’te kurulan Olympians grubunda vokal ve bas gitar üstlenen Paschalis, Yunan gençlik müziğinin elektriklenmesinde kilit isimlerden biridir. Grubun ilk kaydı 1965 sonunda “O Tropos / Symposium” 45’liği oldu. 1966’daki büyük gençlik konserlerinde Olympians, Beatles ve Yardbirds etkili beat sound’unu Yunanca sözlerle sunarak önemli bir fark yarattı.