R.E.M. • 1990–1999
Ön bilgi: on yıla girerken
R.E.M., Buck'ın arpejli "jangle" gitar çalmasıyla tanındı; Stipe'ın kendine özgü vokal tarzı, benzersiz sahne duruşu ve şifreli sözleri; Mills'in kontrmelodik bas hatları ve arka vokalleri; Berry'nin ise sıkı ve ekonomik davul çalması grubun sesini tamamladı. Berry 1997'de ayrıldıktan sonra kalan üyeler üçlü olarak devam etti. R.E.M.'in ticari açıdan en başarılı albümleri Out of Time (1991) ve Automatic for the People (1992), onları dönemin alternatif rock öncüleri arasına taşıdı.
Albümlerle değişen yön
Out of Time, 34. Grammy Ödülleri'nde yedi aday gösterildi ve baş single "Losing My Religion", R.E.M.'nun en yüksek listelerde yer alan ve en çok satan hiti oldu. 1996 yılında R.E.M., o zamanın en pahalı kayıt sözleşmesi olan 80 milyon ABD doları karşılığında Warner Bros. ile yeniden sözleşme imzaladı.
Şarkıların arkasındaki dünya
Tur verimli geçti ve grup aşağıdaki albümü çoğunlukla ses kontrolleri sırasında kaydetti. Sonuçta ortaya çıkan albüm, New Adventures in Hi-Fi (1996), grubun son harika albümü ve üyelerin favorisi olarak selamlanıyor ve yıllar geçtikçe kült statüsüne kavuşuyor. Berry ertesi yıl sağlık nedenlerinden dolayı gruptan ayrıldı ve Stipe, Buck ve Mills üçlü olarak devam etti ve çoklu enstrümantalistler Scott McCaughey ve Ken Stringfellow ve davulcular Joey Waronker ve Bill Rieflin gibi stüdyo ve canlı müzisyenler tarafından desteklendi.
Sahne, klip ve yaşananlar
Up (1998)'in ticari açıdan başarısız olan elektronik ve deneysel yönetmenliğinden sonra "a conscious return to their classic sound" olarak anılan Reveal (2001) genel beğeni topladı. 1990 yılında Warner Bros., Document ve Green albümlerinden klipler toplamak için müzik videosu derlemesi Pop Screen'i yayınladı ve bunu birkaç ay sonra turdan canlı performansların yer aldığı Tourfilm video albümü izledi.
Mirası neden hâlâ canlı?
R.E.M., Out of Time'ı kaydetmek için 1990 yılının ortalarında yeniden bir araya geldi. Green'den ayrılan grup üyeleri, müziği daha sonra süreçte eklemek yerine genellikle mandolin, org ve akustik gitar gibi geleneksel olmayan rock enstrümantasyonları üzerine yazdılar.
Dosyada geçen temel albümler
Bu kısa raf, hikâyede sözü edilen çalışmaların izini sürmek için hazırlandı.
1990’lar kariyerinden başlangıç noktaları
Bu seçki bir “en iyi şarkılar” sıralaması değil; sanatçının on yıl içindeki yönünü duymak için kısa bir başlangıç rotasıdır.
Losing My Religion — 1991
R.E.M. — 1990–1999 kariyer seçkisi
Shiny Happy People — 1991
R.E.M. — 1990–1999 kariyer seçkisi
Everybody Hurts — 1992
R.E.M. — 1990–1999 kariyer seçkisi
Man on the Moon — 1992
R.E.M. — 1990–1999 kariyer seçkisi
What’s the Frequency, Kenneth? — 1994
R.E.M. — 1990–1999 kariyer seçkisi
E-Bow the Letter — 1996
R.E.M. — 1990–1999 kariyer seçkisi
- English Wikipedia — R.E.M.
- Rock & Roll Hall of Fame — sanatçı arşivi
- GRAMMY — sanatçı arşivi
- Official Charts — liste arşivi
Olgular İngilizce Wikipedia (CC BY-SA) ile yabancı kurumsal arşivlerden araştırılmış; metinler Oldies Radyo için Türkçeye çevrilip özetlenerek on yıl odağında düzenlenmiştir.
