Howlin’ Wolf

Bu ses nereden geldi?

Chester Arthur Burnett Mississippi’de doğdu. Gençliğinde Charley Patton’dan gitar ve sahne gösterisi öğrendi; Sonny Boy Williamson II ona armonika konusunda yol gösterdi. Tarla yaşamı, kilise, Delta blues ve bölgesel danslar onun müzikal temelini oluşturdu.

II. Dünya Savaşı sonrası Arkansas ve Mississippi çevresinde kendi grubunu kurdu, KWEM radyosunda çaldı. Sam Phillips 1951’de Memphis’te “Moanin’ at Midnight” ve “How Many More Years”ı kaydetti; kayıtlar Chess ve RPM şirketleri arasındaki rekabete konu oldu. Wolf sonunda Chicago’ya yerleşerek Chess ile çalıştı.

Yolu değiştiren yıllar

1950’lerde “Smoke Stack Lightning”, “I Asked for Water”, “Who Will Be Next” ve “Sitting on Top of the World” gibi kayıtlar onun hipnotik blues dilini kurdu. Willie Dixon’la işbirliği on yılın sonunda ve 1960’larda “Spoonful” gibi klasiklere uzandı.

Gitarist Hubert Sumlin’in kıvrak, boşluklu çizgileri Wolf’un ağır vokaline karşıt bir hareket sağladı. Chicago kulüplerindeki güçlü sahne gösterisi, onun yalnızca korkutucu bir ses değil, bilinçli bir performans ustası olduğunu gösterdi.

Onu ilk notada tanıtan neydi?

Wolf’un sesi hırıltılı, derin ve insan sınırlarını zorlayan bir güç taşır. Ancak kayıtların etkisi yalnızca ses yüksekliğinden gelmez; tek bir riffin tekrarında, beklenmedik duraklarda ve vokalin ritme karşı sürtünmesinde yoğunluk oluşur.

Armonika, elektrik gitar ve minimal ritim bölümü kalabalık düzenlemeler yerine tehditkâr boşluklar yaratır. “Smokestack Lightnin’” geleneksel blues parçacıklarını tek akorlu, modern ve neredeyse trans hâlinde bir yapıya dönüştürür.

Sahnenin arkasındaki dünya

Howlin’ Wolf, Delta geleneğini şehirde korumakla kalmadı; onu elektrikli ve teatral bir modernliğe taşıdı. The Rolling Stones, Yardbirds, Cream ve başka İngiliz grupları onun repertuvarını rock dinleyicisine taşırken özgün kayıtların ağırlığı daha da görünür oldu.

Hikâyeyi değiştiren anlar

Chester Burnett Mississippi’de Charley Patton’dan gitar ve sahne gösterisi öğrendi, Son House ve gospel çevresinden etkilendi. II. Dünya Savaşı sonrası West Memphis’te radyo programı ve güçlü bir grup kurdu. Sam Phillips’ın kaydettiği “Moanin’ at Midnight” ve “How Many More Years” Chess’e ulaşarak 1951’de büyük başarı sağladı. Chicago’ya taşındıktan sonra Willie Dixon besteleri “Smokestack Lightning”, “Spoonful” ve “Back Door Man” repertuvarını güçlendirdi. Wolf, yaşça birçok rock yıldızından büyük olmasına rağmen sahnede dizlerinin üzerinde sürünen, uluyan ve fiziksel enerji kullanan olağanüstü bir performansçıydı.

İzini kimler sürdürdü?

Howlin’ Wolf, Rolling Stones, Yardbirds, Cream, Led Zeppelin ve Captain Beefheart gibi sanatçılar üzerinde derin etki bıraktı. Ancak onu yalnızca sonraki beyaz rock gruplarına kaynak olarak değerlendirmek yetersizdir. Wolf kendi grubuna düzenli ücret ödemeye, müzisyenler için sigorta ve profesyonel disiplin sağlamaya çalışan güçlü bir işveren ve liderdi. Okuma yazmasını yetişkin yaşta geliştirmesi ve mali konularda eğitim alması, blues efsanesinin arkasındaki planlı ve sorumlu kişiliği gösterir.