Doris Day

Bu ses nereden geldi?

Doris Mary Ann Kappelhoff Cincinnati’de dansçı olmayı hedeflerken geçirdiği trafik kazası nedeniyle yönünü şarkıcılığa çevirdi. Radyo dinleyerek ve vokal eğitimi alarak geliştirdiği sesi, Barney Rapp ve Bob Crosby orkestralarından sonra Les Brown ile ulusal düzeyde tanındı. 1945 tarihli “Sentimental Journey” savaş sonu kuşağının simge şarkılarından biri oldu.

1948’de Romance on the High Seas ile sinemaya geçti. Böylece plak, radyo ve Hollywood müzikalini tek yıldız kimliğinde birleştiren 1950’ler kariyerinin temeli kuruldu.

Yolu değiştiren yıllar

“Secret Love” 1953’te Oscar kazanan şarkı ve büyük hit oldu. Alfred Hitchcock’un The Man Who Knew Too Much filmi için söylediği “Whatever Will Be, Will Be (Que Sera, Sera)” 1956’da dünya çapında tanındı ve Day’in kalıcı imza şarkısına dönüştü.

Day romantik komedi, müzikal ve drama arasında çalışan yoğun bir sinema yıldızıydı. Filmlerdeki temiz ve iyimser imaj bazen yorumculuğunun jazz zamanlaması ve duygusal inceliğinin gözden kaçmasına yol açtı.

Onu ilk notada tanıtan neydi?

Doris Day’in vokali kusursuz diksiyon, doğal nefes ve konuşmaya yakın sıcaklık taşır. Büyük orkestrada bile mikrofona yakın söyleyişini korur. Neşeli parçalarda ritmik esneklik, baladlarda ise kırılgan ama kontrolü kaybetmeyen bir duygu kurar.

Big band deneyimi sayesinde swing duygusu pop repertuvarının altında yaşamaya devam eder. Görünürde sade olan cümleler, notaları hafifçe geciktirme ve sözcük ağırlığını değiştirme gibi ince jazz teknikleri içerir.

Sahnenin arkasındaki dünya

Doris Day, 1950’lerde şarkıcılık ile sinema yıldızlığının birbirini nasıl büyüttüğünü gösterir. Rock ’n’ roll gençlik pazarını dönüştürürken yetişkin ve aile odaklı ana akım pop kültürü de onun gibi çok yönlü yıldızlarla güçlü kalmaya devam etti.

Hikâyeyi değiştiren anlar

Doris Day, Les Brown orkestrasındaki “Sentimental Journey” başarısından sonra solo kayıt ve Hollywood kariyerini birlikte yürüttü. 1950’lerde Calamity Jane, Love Me or Leave Me, The Man Who Knew Too Much ve romantik komediler, onu sinema ve plak dünyasının en tanınan yıldızlarından yaptı. “Secret Love” ve “Que Sera, Sera” Oscar kazanan şarkılar olarak repertuvarına yerleşti. Kamu imajındaki neşeli, sağlıklı Amerikan kadını görüntüsü güçlüydü; ancak dramatik roller ve blues/jazz temelli kayıtlar sesinin daha geniş kapasitesini gösterdi.

İzini kimler sürdürdü?

Doris Day uzun süre yalnızca iyimser ve muhafazakâr Hollywood imgesiyle anıldı; bu yaklaşım onun başarılı jazz-pop yorumculuğunu ve oyunculuk çeşitliliğini küçültür. Sinema, radyo, plak ve televizyon arasındaki bütünleşmenin ideal 1950’ler yıldızlarından biriydi. Sonraki yıllardaki hayvan hakları çalışmaları kamu kişiliğine yeni bir boyut ekledi. Kayıtları, teknik ustalığın gösterişsiz ve erişilebilir biçimde sunulabileceğini gösterir.