Yuka Honda’nın küratörlüğündeki tek gecelik program, Yoko Ono ve Plastic Ono Band repertuvarını deneysel rock, indie ve performans müziği kuşakları arasında yeniden dolaşıma soktu.
1. Bir Gecelik Süper Grup
Yo La Tengo ve Nels Cline gecenin enstrümantal omurgasını oluşturdu. Kathleen Hanna, Corin Tucker, Rufus Wainwright, Sylvan Esso, Tune-Yards, Satomi Matsuzaki ve diğer konuklar farklı şarkılara kendi vokal ve performans dillerini taşıdı.
Programın amacı Ono’yu yalnız John Lennon anlatısının bir yan figürü olarak değil, kendi başına besteci, vokalist, kavramsal sanatçı ve barış aktivisti olarak görünür kılmaktı. Repertuvar avangart parçalardan liste başarısı yakalamış kayıtlara uzandı.
2. Müziğin Yeniden Değerlendirilmesi
Ono’nun müziği uzun süre alaycı önyargılarla karşılandı; punk, noise, alternatif rock ve deneysel vokal üzerindeki etkisi ise sonraki kuşaklar tarafından giderek daha açık biçimde kabul edildi. Gecenin farklı yaşlardan sanatçıları bu etki zincirini sahnede gösterdi.
3. Sergi ile Konser Arasındaki Bağ
Konser, 23 Mayıs–11 Ekim tarihleri arasında açık olan Yoko Ono: Music of the Mind sergisinin parçasıydı. Katılımcı eserler, barış mesajlı kent panoları ve performanslar, Ono’nun müzik ile görsel sanatı ayırmayan yaklaşımını bütün bir program hâlinde sundu.
Haber, yayımlanma tarihinde erişilebilen resmî açıklamalar ve güvenilir yabancı müzik kaynaklarıyla doğrulanmıştır.