The Clash

1970’lere nasıl geldi?

İlk albüm Britanya’nın ekonomik ve ırksal gerilimlerini doğrudan anlattı. Give ’Em Enough Rope daha büyük prodüksiyonla ABD’ye açıldı. London Calling çift albümü punk sınırlarını dağıttı; reggae, rockabilly, soul ve jazz unsurlarını politik şarkı yazarlığında birleştirdi. The Clash, on yılın başında geçmiş deneyimini yeni albüm pazarının beklentileriyle karşı karşıya getirdi. 1977 tarihli “White Riot”, bu dosyada başlangıç işareti olarak seçildi; çünkü sanatçının 1970’lerde izleyeceği yönün temel unsurlarını erkenden duyurur.

Onu ilk notada tanıtan neydi?

Joe Strummer’ın acil vokali ile Mick Jones’un melodik gitarı, Paul Simonon ve Topper Headon’ın ritmik esnekliği üzerinde dengelendi. Jamaika müziği gruba yalnız renk değil, bas ve stüdyo düşüncesi verdi. Punk ve new wave çevresi büyük plak şirketlerinin pahalı üretimine karşı kısa şarkı, bağımsız single, fanzin ve küçük kulüp ağını öne çıkardı. Hareket kısa sürede tek bir ses olmaktan çıkarak politik rock, art school deneyi, reggae bağlantısı ve pop melodisine ayrıldı.

Hikâyeyi değiştiren anlar

Sahnedeki kişi, perde arkasındaki mücadele

Bugün hâlâ neden dönüp dinliyoruz?

The Clash, politik rock’ın müzikal olarak dar olmak zorunda olmadığını gösterdi. Punk sonrası alternatif ve dünya müziğine açık rock anlayışı için temel modeldir. The Clash, 1970’lerin çok merkezli müzik haritasında punk rock / reggae rock alanının neden ayrı bir ağırlık taşıdığını görünür kılar. Etki, yalnız dönemin listelerinde değil; sonraki kuşakların kullandığı seslerde, sahne dilinde ve albüm anlayışında sürer.