Parliament-Funkadelic

1970’lere nasıl geldi?

Funkadelic’in erken albümleri gitar ağırlıklı psychedelic soul kurdu. Maggot Brain duygusal gitar alanı açtı; Parliament’ın Mothership Connection ve The Clones of Dr. Funkenstein albümleri ise sahne karakterleri, konsept ve dans groove’unu büyük bir evrene dönüştürdü. Parliament-Funkadelic, on yılın başında geçmiş deneyimini yeni albüm pazarının beklentileriyle karşı karşıya getirdi. 1971 tarihli “Maggot Brain”, bu dosyada başlangıç işareti olarak seçildi; çünkü sanatçının 1970’lerde izleyeceği yönün temel unsurlarını erkenden duyurur.

Onu ilk notada tanıtan neydi?

Bootsy Collins’in elastik bası, Bernie Worrell’ın synthesizer’ı, çoklu vokaller ve Eddie Hazel’ın gitarı kolektif yapıda birleşti. Şarkılar tek bir solistten çok ritim, slogan ve karakterler üzerinden ilerledi. Soul, funk ve disco çizgisi 1970’lerde siyah sanatçıların yaratıcı kontrol, uzun albüm anlatısı ve dans pisti teknolojisi üzerindeki etkisini büyüttü. 12 inç single, senkoplu bas, orkestrasyon ve synthesizer yeni pop dilinin omurgasına dönüştü.

Hikâyeyi değiştiren anlar

Sahnedeki kişi, perde arkasındaki mücadele

Bugün hâlâ neden dönüp dinliyoruz?

P-Funk, hip-hop sampling kültürü, elektronik funk ve büyük sahne mitolojisi üzerinde temel etkidir. Funk’ı hem ciddi siyasal ifade hem özgürleştirici oyun alanı yaptı. Parliament-Funkadelic, 1970’lerin çok merkezli müzik haritasında funk / psychedelic soul alanının neden ayrı bir ağırlık taşıdığını görünür kılar. Etki, yalnız dönemin listelerinde değil; sonraki kuşakların kullandığı seslerde, sahne dilinde ve albüm anlayışında sürer.