Led Zeppelin

1970’lere nasıl geldi?

Grup on yıla Led Zeppelin II’nin dünya çapındaki etkisiyle girdi; 1970’teki üçüncü albüm akustik tarafı büyüttü, 1971’deki isimsiz dördüncü albüm ise “Stairway to Heaven” ile uzun biçimli rock’ın simgelerinden oldu. Physical Graffiti ve büyük turneler, grubun plak şirketinden sahne lojistiğine kadar kendi ölçeğini kurduğunu gösterdi. Led Zeppelin, on yılın başında geçmiş deneyimini yeni albüm pazarının beklentileriyle karşı karşıya getirdi. 1970 tarihli “Immigrant Song”, bu dosyada başlangıç işareti olarak seçildi; çünkü sanatçının 1970’lerde izleyeceği yönün temel unsurlarını erkenden duyurur.

Onu ilk notada tanıtan neydi?

Jimmy Page’in katmanlı gitar yapımı, John Bonham’ın geniş davul sesi, John Paul Jones’un armonik ve düzenleme bilgisi ile Robert Plant’in vokali birlikte çalıştı. Grup blues kalıplarını yalnız sertleştirmedi; mandolin, akustik gitar, doğu motifleri ve stüdyo mekânını da kompozisyonun parçası yaptı. Britanya merkezli albüm rock’ı; güçlü turne ekonomisi, gelişen stüdyo teknikleri ve müzik basınının kurduğu yeni kanonla büyüdü. Aynı çevrede hard rock, progressive, glam ve art rock yan yana gelişti; sanatçılar türler arasında rahatça hareket etti.

Hikâyeyi değiştiren anlar

Sahnedeki kişi, perde arkasındaki mücadele

Bugün hâlâ neden dönüp dinliyoruz?

Led Zeppelin, heavy metal kadar arena rock, alternatif rock ve modern prodüksiyon üzerinde de kalıcı iz bıraktı. 1980’de Bonham’ın ölümüyle dağılmaları, klasik kadronun bütünlüğünü koruyan ender büyük grup kararlarından biri oldu. Led Zeppelin, 1970’lerin çok merkezli müzik haritasında hard rock / blues rock alanının neden ayrı bir ağırlık taşıdığını görünür kılar. Etki, yalnız dönemin listelerinde değil; sonraki kuşakların kullandığı seslerde, sahne dilinde ve albüm anlayışında sürer.