Kiss

1970’lere nasıl geldi?

İlk albümlerin satışları sahnedeki ünlerinin gerisinde kaldı; Alive! canlı enerjiyi plağa taşıyarak kırılmayı getirdi. Destroyer, Bob Ezrin prodüksiyonuyla koroları ve orkestrasyonu büyüttü. Ardından çizgi roman, oyuncak ve solo albümler, grubun müzik dışındaki görünürlüğünü benzersiz ölçüye taşıdı. Kiss, on yılın başında geçmiş deneyimini yeni albüm pazarının beklentileriyle karşı karşıya getirdi. 1974 tarihli “Black Diamond”, bu dosyada başlangıç işareti olarak seçildi; çünkü sanatçının 1970’lerde izleyeceği yönün temel unsurlarını erkenden duyurur.

Onu ilk notada tanıtan neydi?

Paul Stanley’nin marş yazarlığı, Gene Simmons’ın ağır bas ve karakter sesi, Ace Frehley’nin melodik gitarı ile Peter Criss’in gevşek davulu; basit görünen şarkıları güçlü toplu katılıma açtı. ABD rock sahnesi FM radyo, büyük açık hava konserleri ve eyaletlere göre değişen yerel geleneklerle genişledi. Blues, country, folk, soul ve kent yaşamı aynı albüm kültürü içinde farklı biçimlerde birleşti.

Hikâyeyi değiştiren anlar

Sahnedeki kişi, perde arkasındaki mücadele

Bugün hâlâ neden dönüp dinliyoruz?

Kiss, arena rock’ın görsel dilini ve hayran topluluğu modelini kalıcılaştırdı. Ticarileşmenin sınırları tartışılsa da konser tasarımı ve grup markası üzerindeki etkisi açıktır. Kiss, 1970’lerin çok merkezli müzik haritasında hard rock / glam / arena rock alanının neden ayrı bir ağırlık taşıdığını görünür kılar. Etki, yalnız dönemin listelerinde değil; sonraki kuşakların kullandığı seslerde, sahne dilinde ve albüm anlayışında sürer.