Fleetwood Mac

1970’lere nasıl geldi?

On yılın ilk yarısında Peter Green sonrası kadro ve yön arayışları sürdü. 1975’te Lindsey Buckingham ile Stevie Nicks’in katılması, Christine McVie’nin melodik şarkılarıyla yeni denge kurdu. Rumours, grup içi ayrılıkları parlak prodüksiyon ve çoklu anlatıcı yapısıyla evrensel pop albümüne çevirdi; Tusk ise başarının ardından deneysel bir sapma yaptı. Fleetwood Mac, on yılın başında geçmiş deneyimini yeni albüm pazarının beklentileriyle karşı karşıya getirdi. 1970 tarihli “The Green Manalishi”, bu dosyada başlangıç işareti olarak seçildi; çünkü sanatçının 1970’lerde izleyeceği yönün temel unsurlarını erkenden duyurur.

Onu ilk notada tanıtan neydi?

Üç şarkı yazarının farklı karakteri, Mick Fleetwood ile John McVie’nin esnek ritim bölümü üzerinde birleşti. Buckingham’ın stüdyo ayrıntısı, Nicks’in mistik anlatısı ve Christine McVie’nin doğrudan melodileri albümlere çeşitlilik verdi. Britanya merkezli albüm rock’ı; güçlü turne ekonomisi, gelişen stüdyo teknikleri ve müzik basınının kurduğu yeni kanonla büyüdü. Aynı çevrede hard rock, progressive, glam ve art rock yan yana gelişti; sanatçılar türler arasında rahatça hareket etti.

Hikâyeyi değiştiren anlar

Sahnedeki kişi, perde arkasındaki mücadele

Bugün hâlâ neden dönüp dinliyoruz?

Fleetwood Mac, özel hayat geriliminin albüm anlatısına nasıl dönüştürülebileceğini gösterdi. Rumours katalog ekonomisinin, Tusk ise büyük başarının ardından risk almanın temel örneklerindendir. Fleetwood Mac, 1970’lerin çok merkezli müzik haritasında rock / pop rock alanının neden ayrı bir ağırlık taşıdığını görünür kılar. Etki, yalnız dönemin listelerinde değil; sonraki kuşakların kullandığı seslerde, sahne dilinde ve albüm anlayışında sürer.