David Bowie

1970’lere nasıl geldi?

Hunky Dory ve Ziggy Stardust ile şarkı yazarı kimliğini teatral bir uzay-rock figürüne dönüştürdü. Aladdin Sane ve Diamond Dogs sonrası Young Americans ile Philadelphia soul’una, Station to Station ile soğuk funk’a, Berlin döneminde Low, Heroes ve Lodger ile elektronik ve deneysel rock’a yöneldi. David Bowie, on yılın başında geçmiş deneyimini yeni albüm pazarının beklentileriyle karşı karşıya getirdi. 1971 tarihli “Changes”, bu dosyada başlangıç işareti olarak seçildi; çünkü sanatçının 1970’lerde izleyeceği yönün temel unsurlarını erkenden duyurur.

Onu ilk notada tanıtan neydi?

Bowie’nin gücü yalnız sesinde değil, doğru müzisyen ve yapımcılarla yeni çevreler kurabilmesindeydi. Mick Ronson, Carlos Alomar, Brian Eno ve Tony Visconti farklı dönemlerde gitar, ritim, elektronik doku ve montaj anlayışını yeniden şekillendirdi. Britanya merkezli albüm rock’ı; güçlü turne ekonomisi, gelişen stüdyo teknikleri ve müzik basınının kurduğu yeni kanonla büyüdü. Aynı çevrede hard rock, progressive, glam ve art rock yan yana gelişti; sanatçılar türler arasında rahatça hareket etti.

Hikâyeyi değiştiren anlar

Sahnedeki kişi, perde arkasındaki mücadele

Bugün hâlâ neden dönüp dinliyoruz?

Glam, punk, new wave, post-punk ve alternatif pop Bowie’nin 1970’lerdeki hızlı değişimlerinden beslendi. Kimliği bir pazarlama kabuğu değil, müzikal araştırma yöntemi olarak kullanması kalıcı mirasıdır. David Bowie, 1970’lerin çok merkezli müzik haritasında glam rock / art rock / soul alanının neden ayrı bir ağırlık taşıdığını görünür kılar. Etki, yalnız dönemin listelerinde değil; sonraki kuşakların kullandığı seslerde, sahne dilinde ve albüm anlayışında sürer.