Chic

1970’lere nasıl geldi?

“Dance, Dance, Dance” ve “Everybody Dance” kulüp başarısını başlattı. “Le Freak” kitlesel hit olurken C’est Chic albümü grubun sıkı kimliğini gösterdi. Risqué içindeki “Good Times” bas çizgisi, 1979’da hip-hop kayıtlarının doğrudan yapı taşlarından biri oldu. Chic, on yılın başında geçmiş deneyimini yeni albüm pazarının beklentileriyle karşı karşıya getirdi. 1977 tarihli “Dance, Dance, Dance”, bu dosyada başlangıç işareti olarak seçildi; çünkü sanatçının 1970’lerde izleyeceği yönün temel unsurlarını erkenden duyurur.

Onu ilk notada tanıtan neydi?

Rodgers’ın kesik ritim gitarı ile Edwards’ın melodik bası boşlukları hassas biçimde paylaştı. Tony Thompson’ın davulu, piyano ve yaylılar lüks hissi yaratırken düzenlemeler asla groove’u kalabalıklaştırmadı. Soul, funk ve disco çizgisi 1970’lerde siyah sanatçıların yaratıcı kontrol, uzun albüm anlatısı ve dans pisti teknolojisi üzerindeki etkisini büyüttü. 12 inç single, senkoplu bas, orkestrasyon ve synthesizer yeni pop dilinin omurgasına dönüştü.

Hikâyeyi değiştiren anlar

Sahnedeki kişi, perde arkasındaki mücadele

Bugün hâlâ neden dönüp dinliyoruz?

Chic, disco prodüksiyonunun bestecilik ve grup icrası bakımından ne kadar gelişmiş olabileceğini gösterdi. Hip-hop, new wave, funk ve modern pop prodüksiyonu üzerindeki etkisi ölçülemez. Chic, 1970’lerin çok merkezli müzik haritasında disco / funk alanının neden ayrı bir ağırlık taşıdığını görünür kılar. Etki, yalnız dönemin listelerinde değil; sonraki kuşakların kullandığı seslerde, sahne dilinde ve albüm anlayışında sürer.