Simon & Garfunkel

Tom & Jerry’den folk ikilisine

Paul Simon ve Art Garfunkel çocuklukta birlikte şarkı söylemeye başladı; Tom & Jerry adıyla 1957’de küçük bir hit elde ettiler. Üniversite yıllarında yolları ayrılsa da folk revival döneminde yeniden bir araya geldiler.

Wednesday Morning, 3 A.M. 1964’te yayımlandığında başarısız oldu ve Simon İngiltere’ye gitti. Yapımcı Tom Wilson’ın “The Sound of Silence” kaydına ikilinin haberi olmadan elektrikli enstrümanlar eklemesi, şarkıyı 1965’te hit yaptı ve ikiliyi yeniden topladı.

Şehirli folk-pop

Sounds of Silence ve Parsley, Sage, Rosemary and Thyme; akustik gitar, iki sesli armoni ve ayrıntılı stüdyo düzenlemelerini birleştirdi. “Homeward Bound”, “I Am a Rock” ve “A Hazy Shade of Winter” kişisel yalnızlık ile hareketli pop yapısını yan yana getirdi.

Paul Simon’ın şarkıları büyük politik sloganlardan çok bireysel yabancılaşma, kuşak iletişimi ve modern şehir hayatına odaklandı. Garfunkel’ın sesi, Simon’ın daha kuru vokaline parlak ve kırılgan bir üst katman ekledi.

The Graduate ve kitlesel başarı

Mike Nichols’ın The Graduate filminde “The Sound of Silence”, “Scarborough Fair/Canticle” ve yeni yazılan “Mrs. Robinson”ın kullanılması, ikiliyi sinema ve gençlik kültürünün merkezine taşıdı. “Mrs. Robinson” hem karaktere hem de dönemin ahlaki ikiyüzlülüğüne mizahi bir mesafe kurdu.

Bookends albümü yaşlanma, hafıza, kent yaşamı ve kuşak farkını tematik bir bütünlük içinde ele aldı. Kısa ses kolajları ve stüdyo deneyi ikilinin yalnızca akustik folk olmadığını gösterdi.

Kişisel gerilimler

Simon şarkıların yazarı ve düzenleyici gücüydü; Garfunkel ise vokal ve kamusal imajın önemli parçasıydı. Yaratıcı kredi, karar alma ve Garfunkel’ın oyunculuğa yönelmesi ikili arasında gerilim yarattı.

1960’ların sonunda Bridge over Troubled Water kayıtları başlasa da albüm 1970’te yayımlandı. On yılın bitiminde ikilinin sanatsal zirvesi ile kişisel ayrılığı aynı anda yaklaşmaktaydı.

Şarkılar bittikten sonra kalan iz

Simon & Garfunkel, folk söz yazarlığını büyük pop prodüksiyonuyla birleştirdi. İkilinin armoni modeli ve şehirli melankolisi, singer-songwriter ve soft rock kuşakları üzerinde kalıcı etki bıraktı.

Stüdyo başarısının tesadüfi başlangıcı

Paul Simon ile Art Garfunkel çocukluktan beri birlikte şarkı söylüyor, 1950’lerde Tom & Jerry adıyla kayıt yapıyordu. Wednesday Morning, 3 A.M. albümü ilk yayımlandığında ilgi görmeyince Simon İngiltere’ye gitti. Yapımcı Tom Wilson’ın “The Sound of Silence” kaydına ikiliden habersiz elektrikli gitar, bas ve davul eklemesi şarkıyı folk rock dalgasına bağladı ve ikiliyi yeniden bir araya getirdi.

Bu beklenmedik başarı, Simon & Garfunkel’ın kariyerindeki temel çelişkiyi de kurdu: sade iki sesli armoni ile giderek ayrıntılanan stüdyo prodüksiyonu. Paul Simon’ın kent yalnızlığı, gençlik yabancılaşması ve iletişimsizlik üzerine yazdığı sözler, Garfunkel’ın temiz tenoruyla duygusal bir berraklık kazandı.

Film, albüm sanatı ve kişisel gerilim

Mike Nichols’ın The Graduate filminde ikilinin şarkılarını kullanması, pop repertuvarının sinemada karakterlerin iç dünyasını anlatan bir araç olabileceğini gösterdi. “Mrs. Robinson” için yazılan yeni bölümler, film ile plak başarısını birbirini besleyen bir yapıya dönüştürdü. Bookends albümü yaşlanma, hafıza ve Amerikan toplumunu kısa ses kolajlarıyla birlikte ele aldı.

Simon’ın şarkı yazarı ve yapım lideri olarak artan kontrolü ile Garfunkel’ın oyunculuk projelerine yönelmesi ilişkide gerilim yarattı. Buna rağmen ikilinin mükemmeliyetçi kayıt yaklaşımı Bridge over Troubled Water’a giden zemini hazırladı. 1960’ların sonunda Simon & Garfunkel, folk kulübü sadeliğinden büyük stüdyo popuna geçişin en zarif örneklerinden biriydi.