Big Joe Turner

Bu ses nereden geldi?

Joseph Vernon Turner Jr., Kansas City’de büyüdü ve genç yaşta gece kulüplerinde çalışırken güçlü sesiyle dikkat çekti. Mikrofon olmadan kalabalık salonları doldurabilen “blues shouter” geleneğinin büyük temsilcilerinden oldu. Piyanist Pete Johnson ile kurduğu ortaklık, boogie-woogie ve Kansas City jazz çevresinde ün kazandırdı.

1938’de Carnegie Hall’daki From Spirituals to Swing konseri Turner ve Johnson’ı daha geniş jazz çevresine tanıttı. “Roll ’Em Pete” gibi kayıtlar, blues kıtalarını hızlanan boogie ritmiyle birleştirerek savaş sonrası R&B’nin temelini hazırladı.

Yolu değiştiren yıllar

Turner 1951’de Atlantic Records’a katıldı. “Chains of Love”, “Sweet Sixteen” ve “Honey Hush” başarı kazandı; Jesse Stone bestesi “Shake, Rattle and Roll” 1954’te R&B listesinin büyük kayıtlarından biri oldu. “Flip, Flop and Fly” ve “The Chicken and the Hawk” rock ’n’ roll pazarının yükselişi içinde başarıyı sürdürdü.

Turner yeni gençlik müziğine uyum sağlarken blues ve jazz kimliğini kaybetmedi. 1958 Newport Jazz Festival görünümü ve Kansas City repertuvarına dönüşü, onu tek bir moda veya kuşağa bağlı olmayan büyük Amerikan vokalisti olarak gösterdi.

Onu ilk notada tanıtan neydi?

Turner’ın baritonu dev, açık ve ritmik açıdan çeviktir. Şarkı söylerken kelimeleri vuruşların üzerine sert biçimde yerleştirir; bağırıyor gibi görünse de perde ve nefes kontrolü son derece gelişmiştir.

Atlantic kayıtlarında tenor saksofon, piyano, bas ve davul onun çevresinde parti atmosferi kurar. Sözlerde çift anlam, mizah ve yetişkin gece hayatı bulunur. Bu özellikler daha temiz pop cover’larında çoğu zaman yumuşatılmıştır.

Sahnenin arkasındaki dünya

Big Joe Turner’ın kariyeri, rock ’n’ roll’un genç ve beyaz bir icat olarak anlatılmasının eksikliğini gösterir. 1950’lerin en ünlü ritimleri, Kansas City blues ve siyah dans salonlarında onlarca yıldır gelişen bir geleneğin devamıdır.

Hikâyeyi değiştiren anlar

Big Joe Turner’ın 1950’lerdeki büyük çıkışı, aslında Kansas City’de başlayan onlarca yıllık blues shouter deneyiminin yeni plak pazarına taşınmasıydı. Piyanist Pete Johnson ile 1930’larda boogie-woogie çevresinde ün kazanan Turner, Atlantic Records’a katıldıktan sonra “Chains of Love”, “Sweet Sixteen”, “Honey Hush” ve 1954’te “Shake, Rattle and Roll” ile R&B ile rock ’n’ roll arasındaki köprünün en güçlü seslerinden biri oldu. Bill Haley’nin daha temiz sözlerle yaptığı cover pop pazarında daha çok görünürken Turner’ın özgün kaydı yetişkin mizahını ve blues ağırlığını korudu. “Flip, Flop and Fly” ve “Boogie Woogie Country Girl” onun yeni gençlik ritmine uyum sağlarken kimliğini değiştirmediğini gösterdi.

İzini kimler sürdürdü?

Doc Pomus’un belirttiği gibi Big Joe Turner olmadan rock ’n’ roll’un gelişimini düşünmek zordur. Elvis, Bill Haley ve sonraki blues-rock şarkıcıları onun repertuvarından yararlandı; buna rağmen Turner kendisini tek bir yeni türün içine hapsetmedi ve jazz festivallerinde blues söylemeye devam etti. Onun mirası, swing, boogie-woogie, R&B ve rock arasında kesintisiz bir tarih bulunduğunu kanıtlar. 1950’lerin gençlik devrimi, Turner gibi daha yaşlı siyah sanatçıların yıllardır kurduğu ritmik dil üzerinde yükseldi.